Халили Роғиб дар яке аз барномаҳои худ, ки ба Аҳмад Зоҳир ихтисос дода буд, нақл кард:

Ҳар дафъа, ки Аҳмад Зоҳир консарте медод, пешакӣ мегуфт: Агар ҳатто як чавкиро (курсӣ) дар толор холӣ бубинам, консартро намегузаронам. Вале куҷо як чавкии холӣ, ки ҳамеша дусад-сесад нафар то охир рост меистоданду ҳеч вақт нашудааст, ки тикету ҷой барои консертҳои ў бирасад.»
Пӯшида чун ҷон меравӣ андар миёни ҷони ман,
Сарви хиромони манӣ, эй равнақи бӯстони ман.
Ҳафт осмонро бардарам в-аз ҳафт дарё бигзарам,
Чун дилбарона бингарӣ дар ҷони саргардони ман.
Пӯшида чун ҷон меравӣ андар миёни ҷони ман,
Сарви хиромони манӣ, эй равнақи бӯстони ман.
Аз лутфи ту чун ҷон шавам, в-аз хештан пинҳон шавам,
Ай ҳасти ту пинҳон шуда дар ҳастии пинҳони ман.
Пӯшида чун ҷон меравӣ андар миёни ҷони ман,
Сарви хиромони манӣ, эй равнақи бӯстони ман.
Чун меравӣ, бе ман марав, ай ҷони ҷон, бе тан марав,
В-аз чашми ман берун марав, ай шӯълаи тобони ман.
Пӯшида чун ҷон меравӣ андар миёни ҷони ман,
Сарви хиромони манӣ, эй равнақи бӯстони ман.
Шеър аз Ҷалолиддини Румӣ (Балхӣ)